ایندفعه هیچگونه پی ام اسی نداشتم و خیلی خیلی عجیب بود تا اینکه خود روز اول پریود که مصادف شد با اون ضدحال شنبه و یهو از نظر روانی قل قل قل همینجور صخره به صخره کوه به کوه اومدم پایین تا دیروز صبح که اوجش بود پاشدم و فکر کردم زندگی از این تخمی تر مگه میشه آدم بدتر از من مگه هست.
امروز صبح ولی مودم داره برمیگرده و خب به شما چه.
لااقل میتونم بگم نشونه های برگشتن مود اینه که دلتون چیزی میخواد یا هوای چیزی میکنید. اینجوری که میشه آدم نباید ولش کنه باید همونو چنگ بزنه و نم نم نم برگرده بالا. تا پریود بعدی!
دلم چی خواست؟ چهارتا آدم خوب.
دلم میخواد برای تولدم برم سفر ولی الان حتی واقعا جون فکرکردن بهش روندارم.