امروز رو مرخصی گرفتم.
یکم پیش یه خرمالو خوردم و چشمامو بستم رو رفتم تو اون حیاطی که توش میشد از درخت خرمالو چید.
یه لحظه هایی تو زندگی آدم ها هست که توامه با بی خیالی با تو لحظه بودن با آفتاب رو رو پوست حس کردن با اون طعم گیلاس کیارستمی، با اون حسی که میدونه آینده هنوز خیلی دوره و هنوز وقت هست… اونا یه بار به جون آدم نشستن و انگار راه رهایی آدم تو بقیه عمرش هستن.